Hepimizin başımızı yastığa koyduğumuzda,
gerçekler yerine hayalleri tercih ettiğini kabul edelim...
Düşünürsün... Yazarsın... Çizersin... Oynarsın...
Ama sabah olduğunda kaldığın yerden "gerçek"leri yaşamaya devam edersin...
Bazen bilinç altına öyle şeyler yerleştirirsin ki,
sen bile hayal mi gerçek mi ayırt edemezsin (!)
Gerçekte yaptığın saçma hatalara yer vermezsin hayalinde...
Herşey iyi, herşey güzel olsun istersin hep...
Kimin hayalinde gördünüz kendini asana? Kanı? Dehşeti? Acıyı?
Mutlu başlar, mutlu biter bütün hikayeler...
Acılar sadece gerçeklerde saklıdır...
Gerçekte yaşayamadığın aşkın hayalini kurarsın...
Gerçekte yaşayamadığın huzurun hayalini kurarsın...
Kurarsın, kurarsın, kurarsın...
Sonunu göremezsin bazen...
Hatta bazen hiç bitmesin diye saçmalamaya bile başlarsın...
Kimileri gerçekte yaşayamadığını hayallerinde oyle bir süsler ki,
gerçekle bağlantısını keser...
Kimileri hayallerinde yaşattığı hikayeyi gerçeğe taşımak ister...
Taşıyabilen olur, taşıyamayan olduğu kadar...
İşte ben şu sıralar hayallerimi gerçeğe taşımaya uğraşıyorum...
Aşk... İş... Huzur... Para...
Hepsi için çabalıyorum...
Kafamı yastığğa koyduğmda tek biri için değil çabam...
Ama eminmki biri olsa hepsi sırayla olacak...
Bende kadere inananlardanım ama her insan kaderini kendi belirler...
Yaptığı hatalar onu aşağı çekerken, doğrular yüceltir seni...
Önemli olan yaptığın hatalardan ders çıkartmaktır.
Öğrendiklerini uygulamaktır.
Ne kadar az hata, o kadar çok "gerçek"
Hayallerden uzaklaşmanın yolu budur...
Ben hatalarımdan ders aldıkça hayallerimi azalttım.
Çünkü biliyorum ki;
ZAMANINDA KURDUĞUM HER HAYAL BİR GÜN GERÇEK OLACAK !
